1990 yılının 28 Aralık günü Samsun’da doğdum. Henüz daha doğmamışken hamile annem beni rüyasında görüyor ve ona; “Adımı Dilge koyun” diyormuşum. Onlar da adımı böyle koymuşlar. “Dilbaz, dile can veren” demekmiş.

Müzikle ilk tanışmamı belki hatırlamıyorum ama Californication’ın solosunu televizyonda ilk izlediğimde hissettiklerimi çok iyi hatırlıyorum. Canım John Frusciante. Müzik dehası.

Gitarı bana zorla almıştı annem. Biraz utangaç bir çocukluk geçirdiğimi hatırlıyorum. İlerleyen dönemlerde dayımla beraber ilk ve son fenderimi almaya gittik(65’ Classic mustang.Japon üretimi)
İstanbul’da tünele. Dayım da Marmara Müzik mezunudur ve harika bir müzisyendir. O yaşlarımda ve hala daha örnek aldığım birisidir kendisi.

Uzun yıllar gruplarda gitar çaldım ve sadece gitara odaklandım. Grup işlerinden istediğim tatmini alamamaya başlayınca da hepsini kendim çalmaya karar verdim ancak bunu nasıl yapacağımı bilmediğimden dolayı yaklaşık bir, bir buçuk yıl bunun araştırmasını yaptım. Bilgisayarı araya karıştırmadan bunun yolu “loop” dan geçiyordu. Ben de parça parça toplamaya başladım neye ihtiyacım varsa. Evet, elbette bir bilgisayar alıp bu işi kolay yoldan çözebilirdim. Yıllarca makarna ile beslenmeye dayanıklı mısınız diye görmek için harika bir yol(yaşanıyor).
     
Çaldığım gitar ile elektronik müziğimi harmanlayabilmek adına olan serüvenim hala bu şekilde devam ediyor. Yaklaşık 16 yıldır müzik yapıyorum. Bunun sadece son 4 yılında masaüstündeki ekipmanlara odaklandım. Ses tasarımı ve synthesizer teknolojilerinin bu hayatta beni en çok heyecanlandıran alanlar olduğunu söyleyebilirim. Türkçe kaynakların aşırı yetersiz oluşu beni daha fazla mesai yapmaya zorladı. Böyle olmasından o zamanlar biraz bunalıyordum ancak şimdi dönüp baktığımda hissettiğim tek şey şükran.

Albüm çalışmaları da yaptım amatör olarak ama beni günlük olarak yeni bir melodi üretmek ve bunu instagram üzerinden paylaşmak daha çok tatmin ediyor. Compel müzik ile de bu şekilde instagram sayesinde tanıştım. Maddi, manevi her zaman destek olan Compel’i hayatım boyunca hatırlayacağım.

Şimdilerde şunu yapıyorum diyemeyeceğim çünkü en başında ne yapıyorum ne dediysem hala aynı şeyi yapıyorum. Kendimle olan yarışımda kendime başarılar diliyorum. Her zaman söylediğim gibi ben müzisyen değilim(henüz). İyi bir müzisyen olmaya hayatını adamış birisiyim. Umarım herkes benim kadar tutkulu olduğu işi yapar.